Op haar vijftigste besluit Angela Immink het roer om te gooien. Na verschillende opleidingen, onder andere in NLP en systemisch werk, weet ze beter met haar verleden om te gaan en helpt ze nu meiden hetzelfde te doen. ‘Ik vind het heerlijk om mensen sterker in hun schoenen te zetten.’
Eetstoornis
Angela is vijftien jaar oud als ze te maken krijgt met een eetstoornis. Een jaar later overlijdt plotseling haar broer, wat het probleem alleen maar verder aanwakkert. “Thuis werd dat niet gezien, maar ik droeg het wel met me mee. Tegelijkertijd kon ik het ook niet delen.” Uiteindelijk duurt het meer dan tien jaar voordat ze haar eetstoornis overwint.
“Ik had eerst twee, drie jaar anorexia, maar omdat dat begon op te vallen, verviel ik in boulimia. Dat heb ik een jaar of tien gehad. Ik weet nog dat ik na een knieoperatie moest ondergaan en ondertussen had ik ook een kinderwens, toen ik me ineens besefte: dit kan niet meer. Ik ben toen gestopt met braken. Hoe precies weet ik niet, maar ik heb het zelf overwonnen.”
Rode draad
Maar het stoppen met de eetstoornis betekende niet dat de onderliggende patronen vanaf dat moment verdwenen waren: “Ik kon geen nee zeggen; niet tegen werk, niet privé. Drie vergaderingen op een avond vond ik heel normaal. Want als ik dat niet deed, hoorde ik er niet meer bij. Dan zou ik niet goed genoeg zijn. Dat was de rode draad in mijn leven.”
Wanneer ze de opleiding tot doktersassistent volgt, raakt ze meer geïnteresseerd in de werking van het brein. Maar juist die interesse houdt haar ook een spiegel voor en zorgt uiteindelijk voor een omslag. Ze stopt tijdelijk met de opleiding omdat er thuis te veel gebeurt en rond deze op een later moment af. “Mijn man bleek een lekkende hartklep te hebben en moest zelfs gereanimeerd worden. We namen al afscheid van hem, maar gelukkig overleefde hij het. Kort daarna overleed mijn vader, werd mijn Duitse pleegdochter ernstig ziek, verloor een vriendin haar kind, reed ik mijn auto total loss en toen kwam corona. Het was gewoon te veel.”
De weg naar NLP
Op een gegeven moment neemt Angela haar werkgever tevens huisarts in vertrouwen. “Mijn baas zei: ‘Ik gun jou de ruimte om dit traject te doorlopen en de tijd te nemen om te herstellen van waar je vandaan komt en van alles wat er nu speelt.’ Wat een onzin, dacht ik toen. Ik was nog nooit een dag ziek geweest. Toch heb ik me uiteindelijk ziekgemeld. Zelfs de bedrijfsarts raadde me af om met zoveel op mijn bord door te blijven werken. Ik dacht nog steeds dat ik halve dagen kon werken, maar die instelling moest er echt uit. Dat was het moment waarop ik besloot me om te scholen.”
Angela besluit de opleiding NLP (Neuro-Linguïstisch Programmeren) te volgen. “Zo ontdekte ik waar mijn patronen vandaan komen en raakte ik er steeds dieper in,” vertelt ze. “Naast NLP volgde ik ook opleidingen in systemisch werk, ademwerk en lichaamsgericht werken. Al tijdens mijn opleiding tot doktersassistent bij de huisarts zag ik dat medicijnen niet altijd nodig zijn. Ik verbaasde me er vooral over hoe vaak er ‘pammetjes’, zoals oxazepam, werden voorgeschreven, terwijl het lichaam vaak heel goed in staat is zichzelf te herstellen. Een gezonde levensstijl, gecombineerd met inzicht in de werking van het brein, is een ontzettend krachtig medicijn.”
Coaching
Nu ze als coach werkt, richt Angela zich het liefst op jongeren en vrouwen, omdat ze daar veel raakvlakken mee heeft. “Ik kan heel goed met die doelgroepen opschieten, die verbinding voel ik echt. Ik vind het vooral heerlijk om mensen sterker in hun schoenen te zetten. Ik wil dat ze leren reageren vanuit hun eigen visie en wereldbeeld. Het geeft zo’n boost om uit te spreken wat je wilt. Dat je er mag zijn.
Want we kunnen onszelf zo makkelijk afwijzen, ons klein maken, ons niet uiten. Dat zie ik ook bij jonge meiden die van buiten vrolijk lijken, maar zich van binnen allesbehalve gelukkig voelen. De druk van buitenaf, het niet jezelf kunnen zijn, jezelf niet kunnen laten zien, de overtuigingen die steeds negatiever worden totdat ze eruit schieten en in een burn-out of depressie belanden.”
Mentale gezondheid meiden
Die signalen ziet Angela niet alleen in de praktijk, maar ze worden ook bevestigd door landelijke cijfers. Met meiden van 13 tot 18 jaar gaat het de laatste jaren steeds slechter. Volgens het CBS gaf in 2023 46,2% van de meisjes tussen de 12 en 18 jaar aan angst- of depressiegevoelens te hebben.
Daarom start binnenkort de training Rise & Shine in de gemeente Koggenland, met Angela als trainer. Een preventief programma, bedoeld om juist vóórdat problemen ontstaan beter om te leren gaan met de druk van buitenaf. Deelnemers leren sterker in hun schoenen te staan, meer zelfvertrouwen op te bouwen en bewuster om te gaan met hun gezondheid, stress en sociale druk.
De training is een initiatief van Regio Westfriesland en wordt gefinancierd vanuit het Integraal Zorgakkoord (IZA) van het Rijk. Het is een veilig en inspirerend programma waarin deelnemers werken aan hun veerkracht, leren grenzen aangeven en bewuste keuzes maken. En daarnaast is er volop ruimte om nieuwe vrienden te maken en elkaar te steunen.
Bloid
Angela wil met Rise & Shine jongeren een plek geven waar zij wél hun verhaal kunnen delen. “Ik heb zelf erg gemist dat ik mijn verhaal niet kon delen. Dat durfde ik ook niet. Het was ook een andere tijd waarin er nauwelijks werd gesproken over hoe je in je vel zat.
“De training zie ik dan ook als een cadeau aan jezelf. In deze training leer je ontdekken wie jij bent, niet geconditioneerd door een ander, maar wat jij wilt. Ik dacht namelijk altijd dat ik de enige was met problemen, in mijn geval een eetstoornis. Maar als je het uitspreekt, leer je dat je niet de enige bent en voel je je minder alleen.”
Die verbinding voelde Angela laatst ook op de kermis in Westfriesland. “We hadden voor het eerst een tent waar jong en oud samenkwamen. Het was vijf dagen feest, er waren geen opstootjes, de sfeer was zo mooi. Ik danste met iedereen, van 5 tot 85 jaar. Die verbinding waar ik altijd zo naar op zoek was, die was hier. Dat was zó bijzonder. Nog steeds krijg ik er tranen van. Dáár word ik nou echt Bloid van en dat gun ik die meiden ook.”
*Bronnen: Volkskrant / Trimbos / HBSC-onderzoek via RIVM / Universiteit Utrecht (2023)
Je hebt vast wel eens gehoord dat het niet zo goed gaat met jongeren. Maar wist je dat het met meiden tussen de 13 en 18 jaar nog veel slechter gaat dan met jongens?
De cijfers zijn schokkend:
-Bijna 1 op de 2 meiden (47%) heeft (milde tot ernstige psychische klachten (vs 9% jongens)
-65% voelt zich eenzaam (vs 45% jongens)
-28% heeft zichzelf al eens pijn gedaan (vs 6% jongens)
-35% denkt aan zelfdoding (vs 5% jongens)
