Frank Koning heeft vier bedrijven, sport regelmatig, heeft een gezin en zet zich elk jaar in voor een goed doel. Zelf heeft hij diabetes, wat hem juist motiveert om gezond te leven. “Als je stil gaat zitten omdat je ziek bent, wordt het leven er niet leuker op.”
Als Frank negen jaar oud is, belandt hij in het ziekenhuis. De diagnose: diabetes type 1. Slechts twee weken daarvoor had hij zijn nieuwe passie ontdekt, wielrennen. “Maar toen werd ik ziek,” vertelt Frank. “De artsen zeiden dat het misschien niet zo verstandig was om te blijven sporten. Stel dat ik een hypo kreeg, dus een te lage bloedsuiker, dan was dat niet handig. En in die tijd had je nog geen mobiele telefoon, dus voor hulp bellen kon ook niet zomaar. Je kunt je voorstellen dat de grond onder je wegvalt: je bent ziek, maar hebt net iets gevonden wat je geweldig vindt en dan moet je dat direct weer opgeven.”
Maar Frank laat het er niet bij zitten. Zodra hij thuiskomt uit het ziekenhuis, besluit hij niet, zoals zijn omgeving verwacht, bij de pakken neer te zitten. Hij pakt zijn wielrenfiets en gaat eropuit. “Mijn ouders waren me ineens een uur kwijt; zij in paniek, maar ik kwam heel vrolijk thuis. Ik heb toen meteen gezegd: ‘Ik blijf fietsen, want daar word ik blij van en voel ik me beter bij.’
Ook dacht ik in die tijd dat ik door mijn diabetes niet oud zou worden. Daar kom ik inmiddels wel van terug, want de medische wereld is enorm verbeterd. Maar dat gevoel motiveerde me juist om alles uit het leven te halen. En dat heb ik altijd gedaan: door positief te blijven, plezier te maken en in beweging te blijven.”
Senioren
Sinds de dag dat hij tóch op zijn wielrenfiets stapte, is sport niet meer uit Franks’ leven weg te denken. Als hij zestien is, begint hij aan een stage bij Sportcentrum Stedebroec. “Er kwam een vrouw binnen voor mijn derde intake ooit. Ik vroeg haar: ‘Wat wil je bereiken met sporten? Wil je meer spieren of afvallen?’ Maar deze mevrouw was 75 jaar en zei: ‘Ik wil tot mijn negentigste mijn eigen boodschappen kunnen doen.’ Dat was echt een eyeopener. Toen dacht ik: dát is een veel mooier doel. Ik zei toen tegen mijn toekomstige zakenpartner: ‘We moeten ons focussen op de senioren, dat is de leukste doelgroep.’”
Inmiddels bestaat zo’n 70 procent van de leden uit senioren, waarvan ruim 60 procent uit 65-plussers, vertelt Frank. “Onze sportschool draait niet om topsport, maar om wat ik het koffieniveau noem. Het is inmiddels acht jaar geleden dat ik mede-eigenaar werd en sindsdien heb ik mijn wens om ons op senioren te richten in de praktijk gebracht. Zelf heb ik ook een oma die nu alleen thuis is. Ook ik kom daar te weinig voor een koffie, omdat we allemaal zo veel verplichtingen hebben. Ik merk hoe moeilijk het is om echt tijd te maken. Daarom probeer ik via de sportschool ontmoetingen te faciliteren. We organiseren bijvoorbeeld klaverjasavonden en op woensdagochtend gaan we met een groep afvalprikken. Dat hoort niet per se bij de sportschool, maar het is leuk om samen te doen en het geeft een goed gevoel als je iets doet voor een ander. Deze week organiseren we op donderdag een lunch in de sportschool. Voor vijf euro krijgen deelnemers een lekkere lunch en onbeperkt koffie. Die mensen lunchen anders alleen, en nu zitten ze met z’n twaalven gezellig bij ons aan tafel. Dat is toch mooi?”
Karma
“Uiteindelijk geloof ik in karma. Als je iemand blij maakt, word je daar zelf ook blij van. Als iedereen zo door het leven zou gaan, zou het leven een stuk leuker zijn. Wat ik bijvoorbeeld merk, is dat mensen slecht tegen verandering kunnen. Dan krijg je in eerste instantie vaak een negatieve reactie. Zo bouwen we nu een kantoor in de sportschool en de eerste reacties waren: moet dat nou? Dus roep ik door de hele sportschool: ‘Wat leuk hè, dat er een kantoor komt!’ Niet omdat dat kantoor nou zo bijzonder is, maar omdat ik geloof dat je met een positieve blik alles leuker kunt maken. Je wordt er toch veel blijer van als je zegt dat iets leuk is?”
Als de zwager van Frank, die timmerman is, langskomt om het kantoor te bouwen, merkt hij op dat de mensen in de sportschool vooral koffiedrinken. “Toen zei ik: ‘Dat is toch mooi? Wij zijn gewend om elke dag te werken, en deze senioren hebben dat ritme niet meer. Maar ze halen dat nu hier, door elke dag naar de sportschool te gaan, te bewegen en een praatje te maken.’ En ze houden elkaar ook nog eens in de gaten. De sociale controle is enorm hoog. Zelfs mijn kinderen zeggen dat papa’s werk koffiedrinken is.”
Sportief
Maar dat betekent allesbehalve dat Frank alleen maar aan de koffie zit. Hij runt vier bedrijven: Sportcentrum Stedebroec, CrossFit Stedebroec, de Smoothiefiets en BBQ Friends, waarmee hij op locatie barbecues verzorgt. “Ik zit aardig in de sportwereld,” lacht hij. “Maar het gaat mij niet alleen om sporten in de sportschool. Mijn doel is dat mensen in beweging blijven, op elk niveau.”
Ook thuis is bewegen vanzelfsprekend. Dochters Emma (6) en Fleur (5) zijn sportief: de één zit op handbal, de ander op zwemles. “Wat je ziet, dat doe je zelf ook,” zegt hij. “Vanmiddag ga ik nog hardlopen en vaak gaan ze mee op de mountainbike. Zelfs mijn vrouw, die niet per se een fanatieke sporter is, heeft een geweldige discipline: ze eet gezond, blijft fit en doet aan bootcamp.”
Daarnaast stelt Frank zichzelf elk jaar een sportief doel, en als het even kan koppelt hij dat aan een goed doel. “En dan is het de kunst om zoveel mogelijk mensen mee te krijgen. Vorig jaar gingen we met zestig man naar de Strong Viking, maar mijn doel is om er honderd mee te nemen. Afgelopen jaar fietste ik in Rwanda voor Stichting Flying Doctors, en dit jaar wordt het de Iron Man.”
Bloid
Hoe het komt dat Frank zo positief in het leven staat, heeft alles te maken met zijn diabetes, vertelt hij. “Iemand zei ooit: wat lullig dat juist jij diabetes hebt gekregen. En dan denk ik: ‘Misschien is dat omdat ik het kan dragen.’ Daarom probeer ik altijd positief, of beter gezegd, bloid te blijven. Als je je laat leiden door je ziekte, wordt het leven er niet leuker op.”
En waar wordt Frank dan bloid van? Hoe kan het ook anders: van mensen die sporten. “Daar word ik blij van: als mensen bewegen en niet eenzaam zijn. Ik word bloid van andere mensen die bloid zijn.”
